Dewrêşê Evdî, sadece bir destan kahramanı değil; o, iki büyük aşkın, Adûlê'nin ve Ezidî kimliğinin ateşinde yanmış bir ruhtur. Milan Aşireti'nin Beyi'ne olan bağlılığı ile zulme karşı duruşu arasında sıkışan yiğit bir savaşçıdır.
Ağır ağır başını kaldırdı
Gözlerine doğru inen kanı elin tersiyle sildi
Derken kederli acı bir derin solukla döndü
Şöyle bir Karacadağ'a doğru baktı
Karacadağ siste yitik
Yaralı bir geyik misali uzak
Ama çok uzak bir zamanın suskunluğu ardında duruyordu sanki