Bazen insanın hayatı tek bir kırılmayla değişir. Sonra o kırılma, onu hiç bilmediği bir yolun yolcusu yapar. Defne de kendini tam böyle bir yolun eşiğinde bulur. Aradığı huzuru kimi zaman insanlarda, kimi zaman başarıda, kimi zaman hayallerinde ararken; her kayıp, her bekleyiş ve her imtihan onu görünmeyen bir hakikate biraz daha yaklaştırır. Bu roman, yalnızca bir aşk hikâyesi değildir. Bu; sabrın tevekküle, tevekkülün yakîne, beşeri sevginin ilahi aşka dönüştüğü bir kalp yolculuğudur. Çünkü bazı yollar, insanı bir şehre değil; kendine götürür. Ve bazı kavuşmalar vardır ki... insan, ömrü boyunca aslında hep oraya yürüdüğünü ancak vardığında anlar. "İnsan, yönünü Allah'a çevirdiğinde hiçbir yol kaybolmuş sayılmaz"