Hayatın karmaşası içinde gerçek bir dosta sahip olmak ne anlama gelir? Bir dostun kalbi, insanın sığınabileceği en güvenli liman değil midir?
Hugh Black, modern çağın hızla tükenen ilişkilerine inat, insan ruhunun en asil ve en kırılgan bağını masaya yatırıyor. Dostluk Mucizesi, yalnızca iki insanın birbirini sevmesi ya da ortak paydalarda buluşması üzerine kurulmuş sıradan bir inceleme değil; ruhun ruhla kurduğu o görünmez ve kutsal köprünün derin bir sorgulanışını ihtiva ediyor.
Black, edebi bir zarafet ve felsefi bir derinlikle ördüğü bu eserde şu soruların peşine düşüyor:

Gerçek dostluğun meyveleri ve sorumlulukları nelerdir?
İlişkilerimizi zedeleyen o gizli "bencillik" virüsüyle nasıl savaşırız?
Yalnızlık girdabından çıkıp kalbimizi bir başkasına açmanın cesaretini nerede buluruz?