Bazı  ailelerde miras, evler ya da eşyalar değildir.
Bazen bir bakış, yarım bırakılmış bir cümle, gösterilememiş bir   
sevgi ve yıllarca süren bir sessizlik devredilir.

Sevda, çocukluğunda babasının ardından kapanan bir kapının
sesini yıllarca içinde taşır. Büyüdükçe terk edilmenin, kırgınlığın
ve susmanın yalnızca kendi hikayesine ait olmadığını fark
edecektir.

Anneannesinin ölümünün ardından ortaya çıkan hatıralar ve
gönderilmemiş mektuplar, onu annesinin çocukluğuna, oradan
da kendisinden önce yaşamış kadınların yaralarına götürür.

Çok sevdiği anneannesi, annesinin hatırladığı kadınla aynı kişi midir? Bir insan kendi çocuğuna veremediği sevgiyi torununa verebilir mi? Ve söylenmeyenler, gerçekten yok olur mu?
Devredilen Sessizlik, anneler, kızları ve onların çocukları arasında görünmeden dolaşan duyguların; kırgınlıkların, pişmanlıkların, özlemin ve sevginin romanı.
Çünkü bazen geçmiş değişmez. Ama onun bizden sonrakilere nasıl geçeceğine biz karar verebiliriz.