Senmişsin. Adımı çağıran o ses... Hepsi... Senmişsin.
Seni yalnız bırakıp gitmeyeceğim. Burada, hep yanında olacağım...
Yıllardır kapalı olan lunaparkta ışıklar sönmüş, müzik susmuştur. Yalnızca paslanan oyuncakların rüzgârda gıcırdayan sesi duyulur. Ta ki on yedi yaşında bir kızın ortadan kaybolmasıyla, unutulduğu sanılan bir hikâye günyüzüne çıkana kadar...
Bazı hikâyelerin son bulması için yeniden hatırlanması gerekir.
 Terk edilmiş karanlık sokaklar ışıl ışıl aydınlandığında,
Durmuş olan zaman yeniden akmaya başlar.
Her şey unutulup gitse bile,
Sonsuza dek hatırlanması gereken bir hikâye...