Aydın; evrenin en hassas ve en duyarlı aygıtıdır. Toluma yardakçılık, kuyrukçuluk yapmaz. Bilimsellikten asla sapmaz ve bilimsellik her zaman onun yaşam tarzı olur.
Kalıpları, kabukları ve duvarları olamaz. Ön yargılardan, tabulardan arınmış, bilimi özümsemiş, problemlere karşı hurafelere değil, bilimsel yollara başvuran; kendini sürekli yenileyen, araştıran ve sorgulayan insandır aydın.
O, kolay yetişmeyen ve sahip çıkılması gereken ilk değerdir. Ayrıca, şunu da belirtmek gerekir ki, kendi aydınına sahip çıkmayan bir toplum, zamanla ukalalaşır ve kimseyi dinlemez hale gelerek herkese akıl vermeye başlar. Sonunda da tek dil hakim olur ve o dil de: tek kelimelik olup, bu da paradan başka bir şey değildir.