Bağlıyız ayrılığımıza. İçimizdeki rüzgar ondandı
İki bıçağın arasında buluşurduk her zaman
Tüylenmeden ölen yavru kuşlara açılan ellerimiz
alıp götürürdü. İkizim sevgilimdi o zaman.

Düşülen kuyu, insan diye bildiğimiz derinlik
ormanları ağlatırdı bir avcı
ağzımızdan boşalan kanı, gül sanırdı çocuklar.