Bağlama değişim ve gelişim sürecini tamamlarken maalesef metodik çalışmalar aynı paralellikte yürümemiş usta çıkar ilişkisi içinde gücü nisbetinde gelişme gösterebilmiştir. Yurdun çeşitli İllerindeki Üniversilerde Türk Müziği Bölümlerinin açılmaya başlanması ile birlikte enstrümanın gelişminde ve icra yöntemlerinde gözle görünür bir gelişme hissedilmiştir.
Çalışma hayatımın son on yılında biriktirdiğim küçük notlar bu metodun oluşmasına katkıda bulunmuştur. Bu metod Bağlama düzenin temel pozisyonunu içermektedir.