Padişahın biri günün birinde bir şeyhe:
Ey şeyh, benden bir şey dile! dedi.
Şeyh cevap verdi:

Ey padişah! Bana bunu söylemekten haya etmiyor musun? Hele önce biraz yüksel de öyle konuş. Benim iki kölem var ki, onlar basit kimseler oldukları halde sana hükmederler.

Padişah, dervişin bu karşılığına çok kızdı.

Ey şeyh! dedi. Bu nasıl bir sözdür? Kim bana emredebilir, hükmedebilirmiş, söyle bakalım hele!

Şeyh gülümseyerek cevap verdi: Sana hükmeden kölelerimden biri öfke, diğeri de şehvettir.