Onat Kutlar, 'melali anlayan neslin' belki de son temsilcisi. 'Bahar İsyancıdır'ın bütününde, Yahya Kemal gibi söyleyeğim, 'acıların tadı'nı bulacaksınız; Onat'ın bu kadar duyarlı olduğunu bilmezdim bu yazıları topluca okumadan; 'öfkeyi kahkahayla saklayan' diyor bir yazısında. Onat da duyarlığını kahkahayla, esprilerle saklayanlardan; bunca yıllık arkadaşım, ancak 'Bahar İsyancıdır'la tanıyabildim Onat'ı: Yazar olarak öteden beri severim, ancak insan olarak şimdi daha çok seviyorum. Çok az kitap bende yazarına böyle bir yakınlaşma sağlamıştır... 'Bahar İsyancıdır' için 'deneme' demişler kitabın ikinci sayfasında; bence çoğu 'hikaye' o yazıların. Denemede bir genelleme vardır, soyut bir anlatım vardır; oysa Kutların anlatımı 'somut' bir anlatım... En yoğun duyguları böylesine yalın anlatabilen Onat Kutlar'ın kitabını bugüne kadar okumadınızsa okuyun, coşkuma siz de katılacaksınız, biliyorum. Güzel kitaplar okumak hep sevindirmiştir beni. Yaşa be Onat!
-Fethi Naci, Gücünü Yitiren Edebiyat, 1990-