Yew roje ez balqon de vindertibî, Çîçek va:
Bê ma berî ver de ronişê. Ez şîya ma roniştê.
Çîçeke va, Mehmed mekteb ra ameyo, mi ra
va; Mamoste vano qurs abîyo, wa dayika to
bîyêro qeydê xo biko. Çîçeke mi ra persaye, Ti
nîna ma şîyerê qeydê xo virazê? Mi va, Çîçek
çimê mi tarî bîyê, nê emrî de ma bonder
nêbenê. Çîçeke va, No zerra ma de mendo, ma
nêşinê nuşteyêk biwanê. Bayikê ma nêverda,
ma şîyêrê mekteb. Mi va, Çîçek wila raşta pîzê
ma de mendo. Gedeyê şîynî mekteb, pêşmala
sîyaye xoradaynî, yaxeyo sipî dekerdinî
vîyeyê xo, ma destê xo dekerdinî binê çeneyê
xo, vindertinî înan ra hewnaynî, ma şîynî pey
kerran de xo limnaynî, înan ra hewnaynî.