"Michel, bu matrak harbin en azgın döneminde, yirmi dört saatlik izinle geldi. Paris'e... Tatlı bir sonbahar sisine sarılı yürek parçalayıcı bir barış havası kaplamıştı Paris'i... Orada, geldiği, yerde olup bitenlerden hiç kimsenin haberi yok gibiydi; Sadece Michel'di sanki bilen cephedeki kepazeliği! Bir acı halinde duydu yalnızlığını.." Şaşkınlık verici bir yetenekler bütünü olan bu kitaptan, sürekli bir fişek şenliği seyretmiş duygusuyla ayrılıyor insan.