Bu kitabı  yazmayı düşündüğümü yakınlarımla paylaştığımda,  gelen tepkiler " her şeyini anlatma sonra üzülürsün" oldu. Sadece eşim, annem ve babam bu konuda olumsuz görüş belirtmediler. Düşündükçe, kendimizi anlatmaktan pişman olmayacağımı ve böyle yorum yapanların  korumak istediklerinin ben değil de kendileri olduğunu fark ettim. Duymayarak, görmeyerek  dışlamak en kolay yol çünkü. İçeride, otistik bir bireyin ve onunla  ilgilenen üç kuşak ailenin hayatlarının  nasıl etkilendiğinin,  ağabeyin  gözünden öyküsü var...