Aşk, hissiyatın belki de en iyi telaffuz edilebildiği, içten gelen duygunun en güzel kelimelere dökülebildiği, yaşanılan arzunun, iki dudağın arasında alevlendiği, kimi zaman mesut, kimi zaman ise hırçın bir ruh haline büründürdüğü, kişinin kimyasını bozan, belki de dünyasını alt üst eden fakat yaşamadan da altının üstünden daha mı iyi olabileceğini bilmeden sürüklendiğin, sonunda ise acı bile olsa yine de iyi ki diyebileceğin bir duygudur.
Masallarda olan aşk hikayelerinde insan kalbinin diğer yarısını arar. 
Bulduğunu sandığı zaman bir bütün oldum der, oysa yarım olan, eksiktir. Tam olanı bulmaktır marifet. Medar-ı iftihar olur insan. Bir iken, bin oldum der. Çok şükür artık mutluyum der.