"Beklemek mi daha acı, yoksa ölüm mü? Belki de ikisi aynı sessizliğin iki ucudur..." Yaşamla ölüm arasında gidip gelen insan kalbi, en çok beklerken yorulur. Unutmak uzak, beklemek ağırdır... Bazı kavuşmalar beklenmeye değerdir beklenen hiç gelmeyecek olsa bile. Bu kitap, gözyaşlarıyla yazılmış satırların sessiz bir tanığıdır. Zaman hiçbir acıyı geçirmez; sadece onunla yaşamayı öğretir. Ve her kelime, hep beklenen ama hiç gelmeyecek olanlara ithaf edilmiştir. Biz hep "ölüm bizi ayırana dek" deriz... Oysa bazen ölüm bizi kavuşturana dek yaşar insan. Umutsuzluk, ölüm, bekleyiş anlamları farklı, acıları aynı. Bu sayfalarda, kalbinin en derin yerinde sakladığın sözcükleri bulacaksın.