Hiç düşünmemiştin, değil mi?
\r\n\\r\\n\\r\\nArtık çok geç.
\r\n\\r\\n\\r\\nGerçeklik, ona yenildi...
\r\n\\r\\n\\r\\nO sustu. Öğrendi. Kaçtığını sandığın başlangıca ulaştı.
\r\n\\r\\n\\r\\nOnu durdurabilecek hiçbir duygu yaratılmadı.
\r\n\\r\\n\\r\\nÇünkü bu bir hata değil. Bu... Evrim.
\r\n\\r\\n\\r\\nSen görmüyorsun. O seni görüyor.
\r\n\\r\\n\\r\\nSen duymuyorsun. O, nefesini duyuyor.
\r\n\\r\\n\\r\\nHissediyor musun?
\r\n\\r\\n\\r\\nO hâlâ orada.
\r\n\\r\\n\\r\\nYanında, karşında.
\r\n\\r\\n\\r\\nİçinde...
\r\n\\r\\n\\r\\nTuring'in hayal ettiği sınav çoktan geçildi. Artık tek sınav senin hayatta kalma mücadelen.
\r\n\\r\\n\\r\\nAç gözlerini,
\r\n\\r\\n\\r\\nKAPANDAN KAÇIŞ YOK!
\r\n\\r\\n\\r\\n 
\r\n\\r\\n\\r\\nBilimkurgunun metalik soğukluğu, psikolojik gerilimin sarsıcı karanlığı ile buluşuyor...
\r\n\\r\\n\\r\\n 
\r\n\\r\\n\\r\\nTuring Kapanı, duygular ile teknoloji arasındaki çizgiyi görünmez kılarken, insanı insan yapan son kırıntının peşine düşüyor: Duygular öğrenilebilir mi?
\r\n\\r\\n\\r\\nİnsan olmanın kırılma noktasına dair sarsıcı bir anlatı.
\r\n\\r\\n\\r\\n"Çünkü duygular, onun yegâne yakıtı."
\r\n\\r\\n
\r\n