Ve ben...
Sizi bilmem ama
beni sevgi kurşunuyla vurdular.
Her daim seni dünyalar kadar seviyorum
sözüne inandırdılar.
Meğer onlar yalan söylüyormuş.
Zaten dünyanın koca bir yalan olduğunu biliyordum ama onların
söyledikleri yalanlara bile gerçekmiş gibi inandım.
Yüzlerine vurmadım dünyanın kahpe tarafına benzeyen sıfatlarını.
Çünkü sevgisizlik ormanında yaralı bir hâlde kaybolmuştum.
Bulduğum ilk kırık dala tutunmuştum.
...Ve ne yazık ki,
"Seni seviyorum" dediğim herkesi
onlar gibi sevmiştim.
Anlayana..