"Toprak okulun popüler çocuğu değildi. Zengin de değildi. Babası devlet memuruydu. Annesi, evi adeta bir görev bilinciyle sırtlanmış, yorgunluğunu belli etmeyen bir kadındı. Abisi...

Ailenin övünç kaynağıydı. Her yerde parmakla gösterilen, zeki ve başarılı biriydi. Toprak hep onu idol aldı. Hep onun gibi olmaya gayret etti içinde...
Ama insan bazen ne kadar çabalarsa çabalasın, içinde
dolduramadığı bir boşluk taşır. Toprak da öyleydi. Herkesin
kendinden bir beklentisi vardı; onun ise kimseye açamadığı küçük hayalleri. Sessizce büyüttüğü cümleleri, geceleri tavana bakarken kurduğu ihtimaller...
Kendi içinde kurduğu dünyada, ait hissedeceği birini bekliyordu."