Kalbini tamamen boşaltırsan, içine ne sığdırabilirsin? Üzülmekten çok yorulan Gülce, kalbinin kapılarını güm diye kapattı! Artık hiç ağlamayacaktı, çok hafifti. Ama bir sorun vardı: Kalbi artık yumuşacık bir bulut gibi değil, içi boş bir ceviz kabuğu gibiydi. Üstelik en sevdiği patates kızartmasının bile tadı kaçmıştı! Gülce'nin kapı dışarı ettiği o gizemli duygu; bazen bir gelincik tarlasında saklanıyor, bazen de cesur bir serçenin kanadında süzülüyor. Peki, Gülce vazgeçmeden yirmi altıncı kez denemeye cesaret edebilecek mi?