Gazzâlî'nin rahle-i tedrisinden geçip şer'i ve akli ilimlerde
derinleşmiş bir talebenin, öğrenmiş olduğu sayısız malumat
içerisinden hangisinin ahiretini kurtaracağını sorması ve her gün
okuyup muktezasınca amel edebileceği özlü bir nasihat talep etmesi
üzerine vücut bulan bu eserde ilmin kuru bir malumat yığını
olmadığı, bilgiyi salih amelle taçlandırmanın ve nefsi terbiye etmenin
asıl gaye olduğu vurgulanır; ihlasla Allah'a yönelmenin, gönlü
malayaniden arındırmanın, idarecilerle içli dışlı olmamanın, dünyevi
çıkarlar uğruna ilim tahsil etmemenin önemi üzerinde durulur.
Bu paha biçilmez risalenin en nadide tercümelerinden biri; Farsça ve
Arapçaya olan vukufiyeti, mirasçısı olduğu kadim ilim geleneğine
sadık şahsiyeti ve engin tasavvufi neşvesiyle nevi şahsına münhasır
bir Osmanlı münevveri olan Ahmed Avni Konuk tarafından
yapılmıştır. Bu meyanda elinizdeki metin, Gazzâlî'nin asırları aşmış
nefhasının, yine asil bir ruh tarafından, o günün kültür dünyasına
son derece titiz ve dakik bir intikali kabilinden değerlendirilmelidir. |