Cezayir Hatıraları, Halil Hâlid Bey'in 1905 yılında Şarkiyatçılar Kongresi için gittiği Cezayir'de, bir zamanlar Osmanlı sancağının dalgalandığı topraklarda şahit olduklarını anlatıyor. Kitap, Fransız sömürge idaresinin yerel halk üzerinde yarattığı sosyo-ekonomik tahribatı, İslami yapılara yönelik asimilasyon uygulamalarını ve Batılı Şarkiyatçıların İslam'a bakışındaki önyargıları aktardığı eleştirel yazılarından oluşuyor. Batılı müsteşriklerin İslam'a yönelik saldırılarına direnen aydınlardan biri olan Halil Hâlid, Osmanlılara ait saraylarda işgalcileri görmenin kederini satırlarına taşıyor.
Bu eser, sıradan bir seyahatname değil; Halil Halid, okura Batılıların Cezayir'de sömürge idaresini nasıl yürüttüğüne dair birinci elden bir tanıklık sunuyor. 
Oryantalist tezlere karşı entelektüel bir duruş sergileyen bu metin, kaybedilmiş topraklardaki emperyalist tahakkümü diplomatik bir perspektifle analiz eden tarihi bir vesika.