Neoplatonizmin ikinci büyük ismi. Plotinus'un mirasını teürjiye 'tanrısal eyleme' taşıyan Suriyeli usta. Milattan sonra 4. yüzyılda hocası Porphyrios, yükselen Hristiyanlığın baskısı altında kutsal ritüelleri sorgulayan bir mektup yazar: Bu işlemler neye yarar? Tanrı akılla bilinmez mi? Iamblichus cevabı verir ve bu cevap Batı ezoterizminin en kurucu metinlerinden biri olur. Bu kitap onun iki temel eserini birleştirir: Mısır Gizemleri teürjinin, sembollerin ve tanrılar hiyerarşisinin savunusudur; Pisagor'un Yaşamı ise bu öğretinin hayatta nasıl yaşanacağını gösterir sessizlik, Tetraktys, sayı ile müziğin kozmik uyumu, dostluk ve ölçülülük. Biri öğreti, diğeri hayat. Ama Iamblichus'un kışkırtıcı sözü sisteminin dışındadır: İnsan tanrıları ikna edemez; ancak kendisini onlara uygun hâle getirebilir. Teürji bir büyü değildir ruhun yukarıya dönüşünü mümkün kılan kutsal uyumdur.
Bilmek başka, uygun olmak başkadır.
'Ruh, ait olduğu yeri hatırlamalıdır.'