İnsan, sandığının aksine öğrenerek değil; hatırlayarak
değişir. Bilinç, üzerine yeni bilgiler eklendiğinde değil;
gereksiz olanlar çözüldüğünde genişler.
Bilim bugün şunu net biçimde söylüyor: Beyin sabit
değildir, kimlik sabit değildir, algı sabit değildir.
Sinir sistemi deneyimle yeniden örgütlenir, zihin dikkatle yeniden şekillenir, gerçeklik ise algıyla yeniden kurulur.
Felsefe bunu yüzyıllardır fısıldıyordu:
İnsan, düşündüğü şey değildir; düşünceyle kurduğu ilişkidir.
Kuantum perspektif ise daha derine iner:
Gözlem, yalnızca bakmak değildir. Gözlem, olasılığı seçmektir.
Ve insan, her an neye baktığıyla hangi gerçeklikte yaşayacağını belirler.
Bu nedenle aydınlanma, ulaşılan bir zirve değil; yanlış yere bakmayı bırakma hâlidir.
Ruhun resetlenmesi, yeni bir insan olmak değildir. Ruhun resetlenmesi, olmadığın şeyleri bırakmaktır.
İnsan kendine döndüğünde, zaman artık onu sürüklemez.
Zihin onu yönetmez. Geçmiş onu bağlamaz.
Çünkü fark eden bilinç için hayat bir yük değil, bir süreçtir.
Ve süreç anlaşıldığında, insan ilk kez gerçekten yaşar.