İnsan bazen yaşlandığı için değil, gördüklerini içine sığdıramadığı için yorulur.

Bir ömür boyunca insanlar değişir, dostluklar eksilir, dünya başka bir yere dönüşür. Geriye ise söylenmemiş sözler, unutulmayan kırgınlıklar, özlenen insanlar ve insanın kendi vicdanıyla yaptığı uzun hesaplaşmalar kalır.

Bitiyorum, Durmuş Kozanlı'nın hayata, insana ve kendi iç dünyasına tuttuğu samimi bir ayna. Şair; iyilikten kötülüğe, dostluktan vefasızlığa, aileden toplumsal meselelere, kul hakkından adalete, inançtan ölüm ve ahiret düşüncesine kadar hayatın içinden pek çok meseleyi halk şiirinin doğrudan ve içten diliyle dile getiriyor. Kimi zaman kızıyor, kimi zaman öğüt veriyor, kimi zaman geçmişe dönüp bakıyor; fakat bütün bunların ardında değişmeyen bir arayış taşıyor: İyi insan olarak kalabilmek.

Kozanlı'nın kendi ifadesiyle şiir, öfkesini taşıyan, dertlerini anlatmasına imkân veren ve onu susturmak yerine konuşturan bir yol. Bu nedenle Bitiyorum, yalnızca bir şiir kitabının adı değil; uzun bir hayatın ardından söylenen sözlerin, biriken yorgunluğun ve hâlâ vazgeçilmeyen değerlerin de ifadesi.

Anadolu Serisi kapsamında okurla buluşan eser, Anadolu halk şiirinin nasihat eden, düşündüren ve hayatın içinden konuşan geleneğini bugüne taşıyor. Durmuş Kozanlı'nın kendine özgü sesiyle bir araya gelen şiirler, okuru yalnızca şairin dünyasına değil, kendi hayatına ve vicdanına da dönüp bakmaya çağırıyor.

Bu eserin kültür ve edebiyat dünyamıza kazandırılmasına sundukları kıymetli destek ve katkılardan dolayı Tufanbeyli'nin Öğrencileri Derneği'ne gönülden teşekkür ederiz.

Bir ömür biter belki; ama insanın ardından bıraktığı sözler bitmez.