İnsan bazen bir insana veda eder, bazen bir şehre, bazen gençliğine... Bazen de yıllarca kendisine yoldaşlık etmiş kelimelere.

Şiire Veda, Durmuş Kozanlı'nın hayatın içinden süzülen düşüncelerini bir kez daha dizelerin omuzlarına yüklediği samimi bir şiir yolculuğu. Şair; yaş almanın getirdiği muhasebeden dostluğa, sevgiden kırgınlığa, memleket meselelerinden toplumsal adaletsizliklere, inançtan vicdana kadar uzanan geniş bir dünyaya bakıyor. Kimi zaman sertçe sorguluyor, kimi zaman nasihat ediyor, kimi zaman geçmişe dönüyor; fakat sözünün merkezinde hep insan ve insanın nasıl yaşaması gerektiğine dair bitmeyen arayışı duruyor.

Bu kitapta şiir, yalnızca duyguların değil; itirazın, sevincin, öfkenin, duanın ve hayat tecrübesinin de dili oluyor. Kozanlı, dünyanın değişen hâllerini izlerken bir yandan zamanın insan üzerindeki izlerini hatırlatıyor, bir yandan da okurunu doğruluk, merhamet, vefa ve vicdan üzerine düşünmeye çağırıyor. "Zamanını iyi harca" diyen sesi de, "Artık kime güveneyim?" diye soran sesi de aynı yerden yükseliyor: Yaşanmış bir ömrün içinden.

Adında bir veda taşısa da Şiire Veda, aslında susmaktan çok son kez sözü çoğaltmanın kitabı. Çünkü bazı vedalar bir kapıyı sessizce kapatmak değildir; geride, insanın ardından konuşmaya devam edecek birkaç dize bırakmaktır.

Bu eserin okurla buluşmasına sundukları kıymetli destek ve kültürel değerlerimizin yaşatılmasına verdikleri katkı dolayısıyla Tufanbeyli'nin Öğrencileri Derneği'ne gönülden teşekkür ederiz.

Kalem susabilir; ama bir kez şiire dönüşen sözün vedası olmaz.