Kargalar
Kargalar uçuşur göğün kararan köşesinde
Keskin bir çığlıkla tam öğle vakti.
Bir dişi geyiğe dokunur gölgeleri
Bazan da dinlenirler somurtkan bir şekilde.
Ah nasıl da bozarlar esmer sessizliği,
Esrimiş olsa da bir tarla bundan,
Tıpkı bir kadın gibi, ağır sezgiyle hayran,
Ve bazan duyulur bağırış çağrışları.
Bir leşin kokusunu aldıklarında,
Ve yönlerini ansızın kuzeye çevirirler
Ve cenaze alayı gibi yiter giderler
Şehvetle titreşen o havalarda.