Durmuş Kozanlı, insanın taşıdığı yüklerin ağırlığını ve kalbin sabrının nerede tükendiğini şiirlerinde içten bir dille anlatıyor. Sessizce katlanılanların, söylenmeyenlerin ve içine atılanların yürekte nasıl biriktiğini sade ama derin bir anlatımla ortaya koyuyor.

Bu dizelerde; ardı ardına gelen imtihanlar, susarak geçilen acılar ve güçlü görünme çabasının yorduğu gönüller yer alıyor. Yüreğin her şeye sabredecek sanılmasının büyük bir yanılgı olduğunu, insanın bazen en çok kendine karşı dayanamadığını sezdiriyor. Şair, acının gizlenerek değil paylaşılarak hafiflediğini; yüreğin de dinlenmeye, anlaşılmaya ve merhamete ihtiyaç duyduğunu hissettiriyor. Her şiir, kalbin sınırlarını hatırlatan bir iç muhasebeye dönüşüyor.

Bu kitap; yükü ağır gelenlere, susarak güçlendiğini sananlara ve yüreğinin sesini artık duymak isteyenlere yoldaş olsun.
Bu eser için sağladıkları kıymetli destek nedeniyle Tufanbeylinin Öğrencileri Derneği'ne gönülden teşekkür ederiz.

İnsanın taşıdığı acı çoğaldığında Yürek Dayanmaz, durup nefes almak gerekir.