Durmuş Kozanlı, insanın yürüdüğü yolda dikkatini nereye verdiğinin kaderini nasıl belirlediğini şiirlerinde sade ama etkili bir dille anlatıyor. Bakışın yere değil ufka çevrildiği anlarda gönlün de doğrulduğunu hissettiriyor.

Bu dizelerde; korkuyla eğilen başlar, düşme endişesiyle kısalan adımlar ve cesaretini kaybeden yürekler yer alıyor. Aşağıya bakmanın yalnızca bir yön değil, bir hâl olduğunu; insanın iç dünyasında da yükseğe bakmayı öğrenmesi gerektiğini sezdiriyor. Şair, yolun zorluğundan çok bakışın istikametinin belirleyici olduğunu hatırlatıyor. İnsanın kendi gölgesinden korktuğu anlarda bile başını kaldırdığında ışığı görebileceğini mısralar arasında fısıldıyor.

Bu kitap; korkuya teslim olmamak isteyenlere, yürürken yönünü kaybetmemeye niyet edenlere ve bakışını yükseltmenin gücüne inananlara yoldaş olsun. Bu eser için sağladıkları kıymetli destek nedeniyle Tufanbeyli'nin Öğrencileri Derneği'ne gönülden teşekkür ederiz.

Yol daraldığında Aşağıya Bakma, başını kaldır ve yürümeye devam et.