Ben kimseyi zorlamam.
Sadece hızlandırırım.
İnsanların içindeki şeyi görünür kılarım.
Sonrası onlara aittir.

Bir apartman dairesinde bir kadın, sabaha kadar uyumadan tavana baktı. Hayatın nereye gittiğini düşündü. Aynı anda birkaç sokak ötede bir adam, alkolle hafızasını susturmaya çalıştı. Başka bir yerde bir çocuk, ilk kez bir kelebeğin öldüğünü gördü. Aynı geceydi, aynı şehir. Şehirde iyilik gizliydi, kötülük de. Ama ikisi de ayrı ayrı var olamazdı.