2005 yılının soğuk bir kasım gecesinde, üçüncü kaptan Kaan'ın gemisi Odessa Limanı'na yanaşır. Şehri görmek için çıktığı kalabalık bir caddede karşılaştığı sarı saçlı, mavi gözlü genç kadın, yalnızca birkaç saniye içinde bütün dünyasını değiştirir.

Kaan, çocukluğundan beri uzak denizlere açılmanın hayalini kurmuş; hayatını gemilere, limanlara ve köprüüstü vardiyalarına adamıştır. Düşüncelerini ise yıllar önce bir doktorun hediye ettiği defterden başlayarak günlüklerine emanet eder. Odessa'da gördüğü o yabancı da çok geçmeden bu sayfaların merkezine yerleşir: Melissa...
Fakat bazı karşılaşmalar göründüğü kadar basit değildir. Şehrin sokakları, geminin hiç dinmeyen uğultusu ve Kaan'ın geçmişinden gelen açıklanamayan anlar birbirine karıştıkça gerçek ile hayal arasındaki çizgi giderek silikleşir. Kaan, yaşadıklarına mı yoksa günlüğünde yazanlara mı inanmalıdır?

Cahit Tosun, Günlüğümdeki Melissa'da Samsun'dan İstanbul'a, açık denizlerden Odessa'ya uzanan bir hayatın içinde aşkı, hafızayı, kaderi ve insan zihninin bilinmeyen kıyılarını anlatıyor.

Çünkü bazı insanlar hayatımıza gerçekten girer. Bazılarıysa yalnızca zihnimizde doğar. Fakat kalp, aradaki farkı her zaman bilmez.